اخرين فرصت استسنايي.

ميرسم . ميرسم.اخر يک روز.

به تو. اري به تو.اي عشق هنوز.

همسفر درياها همدرد بال و پر درُناها.

تو بشارت به پرستوهايي.

مايه جراعت. آهوهايي.

روح ازاد کبوترها.تو.

رويش شاد سنوبرها تو.

ميوه ها با تو رسيدن دارند.

سيب ها حسرت چيدن دارند.

با تو گيلاس با چشم بيدار.

که نوازش کني او را يک بار.

سبزه تا يک نفس اميخت بتو.

سبز و سر زنده بر انگيخت زه تو.

چشم بد تا به ابد دور از تو .

که بُود مستي انگور از تو .؟

لبت از نقمهء شادي لبريز.

نفست مثل قناري يک ريز.

چکه يي سرخي رويت اي داد؟

صبحدم در چمن لاله فتاد.

سرخ شد لاله زه شرم رخُ تو .؟

خنده کردي و شدي پاسخ تو .

تا که در اينه لبخند زدي.

باورم شد که تو جادو بلدي؟

تو به جادو هم رونق دادي.

سر. را مرتبه حق دادي؟

اينه آه شد و مات تو شد.

روح مهتاب شد و ماه تو شد.

همهء هستي من ابي محض.

اين همه ابي و مهتابي محض.

همه مرحوم تو در چشم من است.

زنده با تو . در چشم من است.

ماه تو ابي جان همه چيز.؟

جان هر چيز و جهان همه چيز.

جان هر چيز و از ان جمله غزل؟

که غزل قسمت من شد زه عزل.

غزل آئينه دوحم بوده است.

مثنوي گفتن من بيهوده است.

همه را با غزلم ميخواهي .

غزلي گر چه به اين خودخواهي؟؟

غزلي از عشق ائينه.غزلي تقريبآ ديرينه.

به تماشايي از ائينه و عشق.